Therapy Network

Μαρία Έρση Κολίρη, Συμβουλευτική Ψυχολόγος

Ενσυνειδητότητα: «η επίγνωση που προκύπτει από την εκούσια προσοχή στην παρούσα στιγμή, χωρίς επίκριση» (J.Kabat-Zinn, 2003)

Η Ενσυνειδητότητα (mindfulness) είναι η συνειδητή επικέντρωση της προσοχής στην ύπαρξή μας στο «εδώ και τώρα» με κατανόηση και αποδοχή. Είναι το να είμαι «παρών» στη ζωή μου λεπτό προς λεπτό χωρίς να χρειάζεται να κάνω κάτι διαφορετικό αλλά παρατηρώντας: πώς είναι το να οδηγώ σήμερα; να συζητώ με ένα συνάδελφο; να ακούω πραγματικά αυτό που έχει να μου πεί το παιδί μου; τι ακριβώς βιώνω;

Η ενσυνειδητότητα μπορεί να εφαρμοστεί οπουδήποτε και οποιαδήποτε στιγμή καθώς το μόνο που χρειάζεται είναι το να συντονιστώ με την εμπειρία μου έτσι όπως ξεδιπλώνεται στον παρόντα χρόνο. Όταν μπορώ να το κάνω αυτό ακόμα και για λίγα λεπτά, ουσιαστικά αποσυνδέομαι απο τον αυτόματο πιλότο της καθημερινής μου ζωής. Είμαστε τόσο συνηθισμένοι να «ακούμε» το μυαλό μας και τα παράγωγά του, τις σκέψεις, συναισθήματα, αναμνήσεις, εικόνες που είτε μας κρατούν στο παρελθόν (τι έγινε, πώς, γιατί κλπ) είτε μας προβάλουν το μέλλον (που πρέπει να ελέγξουμε, να οργανώσουμε, να αποτρέψουμε ή να επιτρέψουμε) που την περισσότερη ημέρα την περνάμε μέσα στον κόσμο του μυαλού μας σε μία αυτόματη και ατελείωτη εναλλαγή σκέψεων, σχολίων, φόβων και επιθυμιών ενώ την ίδια στιγμή το σώμα μας εκτελεί μηχανικά κινήσεις.

Κατερίνα Φλωρά, Κλινική Ψυχολόγος, PhD

H αισιοδοξία, σύμφωνα με τη Θετική Ψυχολογία, αφορά στον τρόπο με τον οποίο εξηγούμε τα γεγονότα που μας συμβαίνουν, όσον αφορά τρεις διαστάσεις: το μόνιμο vs προσωρινό, το γενικό vs συγκεκριμένο και το εσωτερικό vs εξωτερικό.

Ο αισιόδοξος έχει την τάση να αποδίδει τα άσχημα γεγονότα σε προσωρινές, συγκεκριμένες και εξωτερικές συνθήκες ενώ ο απαισιόδοξος σε μόνιμες, καθολικές και εσωτερικές (που αφορούν δηλ. τον ίδιο και τις ικανότητές του). Ένα παιδί που έχει την τάση να σκέφτεται απαισιόδοξα, για παράδειγμα συχνά μπορεί να πει «είμαι χαζός και δεν μπορώ να κάνω τίποτα σωστά» ενώ το παιδί που χαρακτηρίζεται από αισιόδοξο τρόπο σκέψης μπορεί να πει «χρειάζεται να μελετήσω λίγο περισσότερο την επόμενη φορά». Μιλάμε για εκμαθημένη αισιοδοξία, δηλαδή για ένα χαρακτηριστικό που μαθαίνεται στη διάρκεια της ανάπτυξης και γι’ αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μάθουμε στα παιδιά (ως γονείς, εκπαιδευτικοί κτλ.) να σκέφτονται θετικά.